پيشينه تاريخي

[admin]

شهرستان خنج دارای فرهنگ و تمدن دیرین و چند هزارساله است، همچنین آثار ونشانه های گرانقدری از تاریخ و فرهنگ دوره ساسانی و دوران صفوی، ایلخانان را در مشتهای بسته خود نگه داشه که هنوز آنطور که باید شناخنه نشده است. خنج یک مجموعه گمنام و پرغنای تاریخی است، با کتیبه هایش از تاریخ می گوید و با آخرین خشتهای به جای مانده از کاروانسرا ها و مدارس نمائی از فرهنگ دیرین را پیش روی می گشاید . آثار تاریخی آن که ثروت معنوی سرشاری را نثار این شهرستان می کند عبارتند از:
امامزاده شاه فخرالدین
مسجد و بقعه حاج محمد ابونجم
مناره کاشی و مقبره شیخ دانیال خنجی
امامزاده شیخ شعیب
تپه بزرگ معروف به تنب تنگر

فرهنگ و زبان :
فرهنگ را می توان مجموعه رفتارهای اکتسابی و ویژگیهای اعتقادی و باورهای یک جامعه تعریف کرد تاکنون در خنج جنبه های معنوی فرهنگی بر جنبه های مادی فرهنگی غلبه داشته و از غنای فرهنگی برخوردار بوده، شهرستان خنج با وجود آثار و بقعه های فراوان مساجد ، مناره ها، گنبدها، شیوخ و دانشمندان صلحا و عرفانی نامی مرکز انتشار اسلام و مرکز حلال مشکلات جوامع اطراف بوده و نشان از عظمت فرهنگ آن در گذشته دارد بطوریکه اکثر علما و عرفا خنج را محلی مناسب برای زندگی معنوی و دنیوی خود برگزیده و به این شهر مهاجرت می کرده اند. زبان خنجی، یکی از لهجه های لارستانی است که در بین مردم خنج و اطراف آن صحبت می کنند و تعدادی از مردم شهرستان نیز به زبان فارسی و بعضا ترکی صحبت می کنند.

موقعیت جغرافیایی و اقلیمی:

این شهرستان از شمال به شهرستان قیروکارزین، از جنوب به شهرستان لامرد و مهر و از شرق و شمال غربی به شهرستان لارستان محدود می شود. این شهرستان به مرکزیت شهر خنج دارای دو بخش و چهار دهستان و چهل و دو روستا می باشد که دورترین روستای این شهرستان روستای گورده در جنوب غربی به فاصله 120 کلومتر و نزدیکترین آن روستای سده با 2 کیلومتر می باشد که در شمال غربی شهر خنج قرار دارد. میانگین متوسط دما در این شهرستان 20 درجه سانتی گراد و دارای تابستانی طولانی و زمستانی کوتاه است. میانگین بارندگی 200 میلیمتر در سال می باشد. به دلیل دارا بودن دشتها و چراگاههای فصلی و کوهستانی ، این منطقه پذیرای هزاران عشایر کوچ رو در فصل پاییز و زمستان می باشد که بیشترین آنها از ایل قشقایی می باشند . این منطقه علی رقم دارا بودن اقلیم خشک با تلاش کشاورزان زحمتکش محصولاتی از قبیل خرما، گندم، جو، کنجد، تنباکو، پنبه و محصولات جالیزی دارد که بخشی از آن به بازارهای شهرستانهای مجاور صادر می گردد. شغل مردم در این شهرستان به ترتیب اهمیت تجارت ، کشاورزی و دامداری می باشد.